Są takie drogi, które nie mają oznaczeń. Są takie miejsca, których nie znajdziesz w żadnym przewodniku, a mimo to prowadzą tam gdzie trzeba. I z pewnością zapamiętamy je na całe życie.
Podczas jednej z moich wędrówek chciałam dojść do miejsca poleconego przez moich znajomych. Wszystko szło zgodnie z planem, aż do momentu, kiedy pomyliłam drogę. Zgubiłam się. W pierwszej chwili chciałam zawrócić, ale ten widok przede mną był taki piękny. Postanowiłam iść dalej. Tylko ja i góry. Szłam bez planu, bez kompasu, bez mapy i wtedy wyłonił się ten piękny widok, którego nie widziałam nigdy wcześniej. Było warto się zgubić.
Czasem za bardzo w życiu, w codzienności, w podróży trzymamy się wyznaczonej trasy, a to właśnie tam w tej niepewności czeka to co najprawdziwsze. To co nasze.
Najpiękniejsze krajobrazy odkrywamy tam, gdzie nikt inny nie idzie.
Mapy Marzeń 
Dodaj komentarz