Nie każda podróż zaczyna się od potrzeby zmiany. Czasem zaczyna się od potrzeby ciszy.
Od momentu, w którym przestajesz zadawać sobie pytanie „dokąd”, a zaczynasz pytać „dlaczego„.
Dlaczego chcę wyjechać. Dlaczego właśnie teraz. Dlaczego wciąż wierzę, że droga coś mi pokaże.
Przez długi czas myślałam, że podróżowanie to ucieczka. Od codzienności. Od schematów. Od siebie sprzed wczoraj. A potem zrozumiałam, że najważniejsze podróże nie prowadzą nigdzie dalej – tylko bliżej.
Bywają wyjazdy, podczas których nie dzieje się nic spektakularnego. Nie ma listy atrakcji. Nie ma zdjęć, które zbierają lajki. Jest za to poranek, który nie goni. Spacer bez celu. Myśl, która wreszcie ma czas, żeby wybrzmieć.
Podróż przestaje być ucieczką wtedy, gdy nie próbujesz zostawić czegoś za sobą. Gdy nie chcesz zapomnieć. Gdy nie liczysz na to, że inne miejsce naprawi to, co niewygodne. Wtedy droga staje się spotkaniem. Z tempem. Z ciszą. Z prawdą, którą łatwiej usłyszeć daleko od hałasu.
Nie każda podróż zmienia życie. Ale każda może przypomnieć, że nie wszystko trzeba zmieniać, żeby poczuć ulgę.
Czasem wystarczy wyjechać, żeby wrócić. Nie do domu. Do siebie.
Mapy Marzeń 
Dodaj komentarz