Uczono nas, że droga ma sens tylko wtedy, gdy dokądś prowadzi, że musi być plan. Punkt na mapie. Moment dotarcia.
A potem przychodzi podróż – i uczy czegoś zupełnie innego. Są drogi, które się urywają. Są skręty, które okazują się pomyłką. Są dni, w których idziesz długo i nie potrafisz powiedzieć, po co.
Kiedyś mnie to frustrowało. Zmiana planów. Opóźnienia. Zgubione trasy. Miałam wrażenie, że coś tracę. Że jestem nie tam, gdzie powinnam.
Z czasem zrozumiałam, że nie każda droga ma prowadzić do celu. Niektóre mają prowadzić przez coś. Przez zmęczenie. Przez wątpliwości. Przez ciszę, której wcześniej unikałaś.
Drogi bez celu uczą uważności. Zatrzymują. Zmuszają do spojrzenia nie przed siebie, ale w głąb.
W podróży – tak jak w życiu – najtrudniejsze bywa bycie „pomiędzy”. Już nie tam, gdzie było się wcześniej. Jeszcze nie tam, dokąd miało się dojść.
Ale właśnie w tym miejscu dzieje się najwięcej. Bez fajerwerków. Bez zdjęć na pamiątkę. Za to z prawdą.
Nie wszystkie drogi prowadzą do celu. Niektóre prowadzą do zrozumienia, że nie wszystko musi się kończyć, żeby miało sens.
Mapy Marzeń 
Dodaj komentarz